تک‌انگاری پوپولیستی؛تبدیل سازمان به قبیله‌ / زوال عقلانیت در سازمان ها به بهانه شعار وحدت / از سازمان چندصدایی تا دیکتاتوری «ما»

تک‌انگاری، صرفاً یک خطای شناختی یا یک سبک ارتباطی نامناسب نیست؛ بلکه می‌تواند به‌تدریج به معماری قدرت سازمان تبدیل شود. در چنین سازمانی، مدیر یا ائتلاف مسلط می‌کوشد خود را تجسم «کل سازمان» معرفی کند. در نتیجه، نقد مدیر به‌منزله نقد سازمان، اختلاف با تصمیم رسمی به‌معنای فقدان تعهد، و درخواست شفافیت به‌عنوان بی‌اعتمادی تفسیر می‌شود. از این نقطه، دوقطبی‌سازی، قبیله‌گرایی و خودشیفتگی سازمانی، سه پدیده مستقل نیستند؛ بلکه اجزای یک چرخه تقویت‌کننده‌اند.